تاریخچه برق در ایران و جهان

تاریخچه برق در جهان

در گذشته تا اولایل قرن ۱۹ , انسان از شمع و بعضی چربی ها برای روشنایی استفاده می نمود. بعد از این زمان بود که انسان توانس چراغهای نفتی و گازی را برای روشنایی خود استفاده کند و نور را برای خود تامین نماید.اما این نوع روشنایی دردسر های خود را داشت. دردسر هایی مانند تمام شدن این مدل روشنایی ها دود کردن که باعث الودگی و ایجاد سیاهی در محل بود که از آن استفاده می نمودند.

همزمان با اینکه انسان از شمع و دیگر روشنایی ها برای روشن نمودن محل زندگی خود استفاده می کرد دانشمندان در حوزه الکتریسیته تلاش میکردند تا مبنعی را پیدا کنند تا بتوانند روشنایی را از الکتریسیته تامین نند. دانشمندانی مثل ولتا , فارادی و هانری و ادیسون در این حوزه فععالیت داشتند و اختراعاتی را به ثبت رسانده بودند.

اولین بار الکساندر ولتا در قرن هجده توانست توسط روش خود طی یک واکنش شیمیایی در یک پیل الکترولیت , الکتریسیته را بدست بیاورد اما این روش بسیار گران بود و امکان استفاده گسترده آز گران قیمت و غیر ممکن بود.

در همان قرن فارادی توانست دستگاهی را اختراع کند که با حرکت چرخشی الکتریسیته تولید کند اما این روش هم روش بسیار گرانی بود و حدود ۵۰ سال زمان برد تا این روش تبدیل به روشی اقتصادی برای تولید الکتریسیته شد.

پس از فارادی توماس ادیسون توانست روش جریان مستقیم را ابداع کند تا جایگزین عملی تجاری برای روشنایی های حرارتی گازی باشد که بطور منطقه ای تولید و استفاده میشد.برای اینکار باید تمام ایستگاههای منطقه ای تغییر میکرد . اما این روش هم آنچنان نتوانست بصورت گسترده مورد استفاده قرار بگیرد.

نیکولا تسلا شخصی بود که در کنار توماس ادیسون فعالیت میکرد او الکتریسیته را خیلی بهتر از ادیسون توانسته بود درک کرده بود .نیکولا تسلا توانست با طرحی که پیا کرده بود جایگزین بسیار مناسبی برای تمام روش های جریان مستقیم زمان خود ارائه نماید.

در همان زمان بود که طرح پیشنهادی تسلا مورد توجه شرکت وستینگهاوس قرار گرفت و توانست تغییرات آشکاری را در صنعت برق بوجود بیاورد.

تاریخچه برق در ایران :

در زمانهای قدیم و تا زمان پادشاهی مظفرالدین شاه هنوز چیزی به نام برق وارد ایران نشده بود.ایران هم مانند تمام جهان در ابتدا برای روشنایی های خود چه در داخل منازل و چه در خیابانهایش از شمع و چربی های مختلف استفاده مینمودند.

مظفر الدین شاه در طی یکی از سفر هایش به روسیه با هیئت همراه خود با علم برق آشنا شدند و این آشنایی باعث حضور برق در ایران شد.

در هیئت همراه مظفر الدین شاه شخصی به نام محمد حسین امین الضرب اصفهانی وجود داشت.امین الضرب اصفهانی فرزند محمد حسن اصفهانی متولد ۱۲۸۹در تهران بود. پدر او مسئول ضرابخانه سکه های ناصر الدین شاه بود که پس از مرگ او و با شروع پادشاهی مظفر الدین شاه از کارش برکنار میشود.

در یکی از شبهایی سفر امین الضرب به روسیه , چشمش به کارخانه برق میافتد . او تا آن زمان چنین چیزی نیده بود اما متوجه شد که دولت روسیه برای روشنایی خیابانهایش در شب از کارخانه برق استفاده میکند.

در همان سفر بود که امین اضرب توانست کارخانه برق روسیه را خریداری نموده و برق را به ایران بیاورد.با ورود برق به خیابان های تهران توسط امین الضرب در ابتدای خیابانهای منتهی به دربار مانند لاله زار باب همایون و .. توسط سیستم برق رسانی آن زمانی نورانی شدند.خیلی از مردم در آن زمان برای تماشای زیبایی به آن خیابانها میرفتند و از قدرت برق متحیر مانده بودند.با گذشت زمان خیلی از افراد متعصب و مغازه داران و کاسبان نتوانستند حضور برق را در خیابانهای تهران تحمل نمایند و با این عقیده که برق یک قدرت شیطانی است شروع به قطع سیم کشی ها و از بین بردن روشنایی نمودند.

با این کار دولت تصمیم گرفت که برق را فقط در اختیار دربار قرار دهد . با اینکار تنها دربار بود که از روشنایی سیستم برق رسانی امین الضرب استفاده میکرد.اما امین الضرب با زیرکی توانست بار دیگر برق را در تهران رواج داده و برق را راهی منازل مردم نماید.

او با فرارسیدن اعیاد مذهبی مانند نیمه شعبان خیابانهای مهم را با چراغهای رنگارنگ آذین بندی کرده و با اینکار به خیابانها روشنایی و زیبایی خاصی میبخشید. با اینکار مردم بار دیگر به قدرت برق ایمان آورده و از همین زمان بود که ورود برق به منازل مردم آغاز شد.

با قبول برق توسط مردم کارخانه برق وسعت گرفته و در عصر تا نیمه شب فعالیت می کرد . در ابتدا برق مختص سرمایه داران و درباریان بود . رفته رفته با گذشت زمان برق به خانه اکثریت مردم و خیابانهای شهر راه پیدا کرد. کارخانه برق در ابتدا دارای یک موتور برق با برق ۱۱۰ ولت بود . جالب آن است که دستگاه اولیه تولید کننده برق برق یکنواخت تولید نمیکرد بدین معنی که در نزدیکی کارخانه برق با توان بیشتر عرضه میشد و هرچه از کارخانه دورتر میشدند برق با توان کمتری عرضه میشد . علت این امر نبود دستگاه تقویت کنده جهت عرضه برق یکسان بود.

هرچه زمان میگذشت مردم بیشتری تلاش میکردند تا برق را به منازل خود ببرند . با افزایش تعداد مصرف کنندگان برق اداره ای تاسیس شد با نام اداراه روشنایی معابر . این اداره پس از مدتی به بنگاه برق تغییر نام داد.این اداره مقرر کرده بود که برق فقط در ساعات مشخصی حدود عصر تا نیمه های شب عرضه شود.

پس از گذشت زمان و با قبول برق توسط اکثریت مردم بنگاه برق افرادی را مشخص نمود تا هزینه میزان برق مصرف شده بر اساس تعداد لامپ های هر خانه از مردم دریافت شود . یکی از نکات جالب درآن زمان اسفاده از واحد شمع به جای واحد وات برای لامپ ها بوده است.هر کس که تعداد لامپ بیشتر یا لامپ های با وات بیشتری استفاده میکرد باید هزینه بیشتری را پرداخت می نمود.

 براساس همین داستان است که محمد حسین امین الضرب اصفهانی را پدر برق ایران مینمایند.او کسی بود که در سال ۱۲۸۴ دستور ساخت اولین نیروگاه برق را صدر نمود . کسی که با زیرکی توانست برق را از روسیه خریداری نموده و وارد ایران کند. او توانست با عقاید و تعصبات بیهوده مردم مبارزه نماید و استفاده از برق را برای همه مردم پایه گذاری نماید.

اگر چه امین الضرب در ابتدا برق را از کشور دیگری خریداری نمود و وارد ایران کرد . اگرچه مردم ایران در ابتدا برق را قدرت شیطان و استفاده از آن را بد میدانستند اما با افتخار میتوان گفت که امروزه ایارن یکی از اصلی ترین تولید کنندگان برق در خاورمیانه میباشد.

ایران توانسته است با پیشرفت در این صنعت علاوه بر تولید و مصرف داخلی میزانی از برق تولیدی خود را به کشورهای همسایه فروخته و صادر نماید.

محمد حسین امین الضرب در ۲۵ آذر ماه ۱۳۱۱ بر اساس بیماری آسم در گذشت و بنا به وصیت خودش در شهر نجف دفن شد.

مرمد ایران میتوانند در موزه صنعت برق ایران در محل نیروگاهی با توان ۱۰۰۰۰وات در زمان قدیم, دستگاههای مختلف و اسناد مربوط به آن زمان را مشاهده نمایند. نیمی از این نیروگاه هنوز در حال فعالیت است و نیم دیگر آن به جهت ساخت موزه تخریب شده و مورد استفاده قرار گرفته است.

دیدگاه‌ها 2

*
*

    SEO Company پاسخ

    Awesome post! Keep up the great work! :)

    AffiliateLabz پاسخ

    Great content! Super high-quality! Keep it up! :)